- Szczegóły
- Autor: x. Andrzej
- Kategoria: Aktualności
- Odsłon: 283

Drodzy Parafianie i wszyscy odwiedzający naszą stronę internetową.
Z okazji świąt Zmartwychwstania Pańskiego, życzę wszystkim pokoju ducha. Niech zmartwychwstanie Jezusa uwalnia Was od wszelkiego strachu, byśmy potrafili wznosić się ponad to, co nas przytłacza w codzienności.
Niech Jego błogosławieństwo spoczywa na Was i Waszych rodzinach.
Wesołego Alleluja!
Księża parafii Sanniki
- Szczegóły
- Autor: x. Andrzej
- Kategoria: Aktualności
- Odsłon: 252
Księża dziekani wraz z biskupem diecezjalnym w kontekście prowadzonej w ostatnim czasie kampanii medialnej, której celem jest umniejszenie osoby i dzieła, jakie pozostawił Polsce i całemu światu św. Jan Paweł II, wyrażają wdzięczność Ojcu Świętemu za utworzenie diecezji, niezapomnianą pielgrzymkę do Łowicza, świadectwo wiary i pełne ojcowskiej troski słowa wypowiedziane na łowickich błoniach.
Gremium dziekańskie mając w pamięci pontyfikat papieża Polaka pragnie podkreślić wartość Jego nauczania dla Kościoła powszechnego i naszej ojczyzny oraz wielką rolę, jaką św. Jan Paweł II odegrał w uwolnieniu się Polski spod jarzma komunizmu, tym samym otwierając drogę do upragnionej wolności.
Z wdzięcznością przyjęto Oświadczenie Przewodniczącego KEP z dnia 09 marca br. dotyczące osoby kard. Karola Wojtyły, oświadczenia różnych organizacji, osób wierzących i ludzi dobrej woli, którzy nie godzą się na deptanie autorytetu i dorobku, jaki pozostawił po sobie św. Jan Paweł II.
W czasie trwającego Wielkiego Postu ze smutkiem przywołujemy słowa Chrystusa z Ewangelii św. Marka: „tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony” (Mk 6,4). Zebrani na konferencji uznali za moralny obowiązek przypomnienie bogatego nauczania i świadectwa pięknego życia, jakie pozostawił nam i następnym pokoleniom nasz Wielki Rodak.
- Szczegóły
- Autor: x. Andrzej
- Kategoria: Aktualności
- Odsłon: 492
Dnia 15.02.2023 r. Mszą Świętą o godzinie 9:00 w parafialnym kościele 44 osoby pod kierunkiem księdza proboszcza Andrzeja Sałkowskiego, rozpoczęło wspólne pielgrzymowanie do Ziemi Świętej – miejsca uświęconego poprzez narodziny, działalność, mękę, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa.
Po Mszy świętej autokarem udaliśmy się na lotnisko Okęcie w Warszawie. Po prawie 4 - godzinnym locie znaleźliśmy się w Tel-Avivie i przejechaliśmy do hotelu w Betejem.
Pierwszym naszym celem było zwiedzanie Betlejem – a w nim Bazylikę Narodzenia Pańskiego pochodzącą z IV wieku. Bazylika natomiast jest zbudowana nad Grotą Narodzenia. Według tradycji to tutaj narodził się Pan Jezus. Nieopodal znajduje się Grota Mleczna, w której według apokryficznej ewangelii św. Jakuba Święta Rodzina zatrzymała się, uciekając do Egiptu przed żołnierzami Heroda. Tam Maryja karmiła małego Jezusa, a gdy Józef ponaglał Ją, kropla mleka upadła na skały, zabarwiając je na biało. Następnym naszym punktem programu było Bet-Sahur (Pole Pasterzy), czyli miejsce, gdzie aniołowie zwiastowali pasterzom, że narodził się Mesjasz. Kolejnym naszym celem było Ain Karem. Tutaj nawiedziliśmy kościoły: Nawiedzenia św. Elżbiety i Narodzenia świętego Jana Chrzciciela.
Czytaj więcej: Ziemia Święta śladami Chrystusa – pielgrzymka wiernych z parafii w Sannikach.
- Szczegóły
- Autor: x. Andrzej
- Kategoria: Aktualności
- Odsłon: 318
List pasterski Biskupa Łowickiego na Wielki Post 2023
Czcigodni Kapłani,
Drogie Osoby życia konsekrowanego,
Siostry i Bracia,
Wielki Post jest czasem, kiedy na nowo wybieramy drogi Pana i decydujemy się na wędrowanie wraz z Nim. Idzie czas zadumy i refleksji, wyciszenia i wyrzeczenia, postu, modlitwy i jałmużny. Korzystajmy z tych błogosławionych chwil. Już w Środę Popielcową prorok Joel wskazał nam drogę nawrócenia, zapraszając do wniknięcia w głąb siebie, po to, abyśmy zobaczyli, co w nas sprzeciwia się Bożemu zamysłowi. On w imieniu Boga zachęca: Nawróćcie się do Mnie całym swym sercem! (Jl 2, 12).
- Rozpoznawać dary Boga
Nasi prarodzice, Adam i Ewa, ulegli kuszeniu węża, a ich grzech polegał przede wszystkim na braku zaufania do prawdy Bożych przykazań i postawieniu siebie w miejsce Stwórcy (por. Rdz 2, 2-7; 3, 1-7). Pierwsi ludzie łudzili się, że mogą zrównać się z Bogiem. Oni odłączyli się od Boga i stanęli wobec dramatu i nieuchronności śmierci. Z ich braku zaufania Bogu grzech i jego konsekwencje weszły na świat.
Jednak o wiele ważniejszą przyczyną upadku była utrata wiary w Bożą miłość wobec nich. Chodzi o niewierność Miłości, bo Bóg jest miłością (1 J 4, 8. 16). Byli ludźmi obdarowanymi, ale nie potrafili tego do końca docenić i tym się cieszyć. Nie potrafili docenić bogactwa otrzymanych darów, zwłaszcza daru życia, Bożej przyjaźni, uroku Bożego stworzenia, a skierowali swoje serce i pragnienia ku zakazanemu drzewu. Oto zły duch
i zasiane przez niego w sercach zło zrobiło swoje, zrodziło w nich zazdrość, która następnie popchnęła ich do odrzucenia miłości i do nieposłuszeństwa.
- Pokusę pokonać Bożą miłością
Każdego roku, u początku naszej wielkopostnej wędrówki, napotykamy na tajemniczy moment w życiu Jezusa, który prowadzi Go na pustynię – dokąd wyprowadził Go Duch, aby był kuszony przez diabła (Mt 4, 1). Jezus przygotowuje się przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy (Mt 4, 2), by wypełnić wolę Tego, który Go posłał. Jezus odrzucił pokusy, ponieważ poddał się woli Ojca z miłości do swoich braci. Żadna z pokus nie zasługuje na uznanie,
ale odkrywa fałsz i podstęp złego, który cały czas pragnie ogłosić się panem świata
(por. Mt 4, 1-11). Chrystus jeszcze przed kuszeniem trwał na modlitwie w bliskości swojego Ojca, pełen Ducha Świętego (Łk 4, 1).
Ewangelia mówiąca o kuszeniu Jezusa na pustyni pokazuje dobitnie, że człowiek
nie musi ulegać pokusom zazdrości i posiadania. Jest bowiem w nim Boska siła przeciwstawienia się im; jeśli tylko zechce z niej skorzystać. Aby jednak tak się stało, najpierw trzeba uświadomić sobie, że Bóg nas kocha i pragnie naszego dobra, i szczęścia.
On wystarczająco kocha każdego, dlatego nie ma czego zazdrościć innym. On dał, daje
i będzie dawał nam wszystko to, co jest nam niezbędne. Trzeba tylko w to uwierzyć. Dowodem tego jest prawda, że nie oszczędził nawet własnego Syna (por. Rz 8, 32),
abyśmy nie zginęli, ale mieli życie (por. J 17, 1-19).